SPACEPEN 3D PRO to ręczna drukarka 3D przypominająca duży długopis podłączony do prądu. Magicznie zmienia proste rysunki na papierze w przestrzenne obiekty. Według producenta jest to zabawka przeznaczona dla dzieci powyżej ósmego roku życia, dlatego wykorzystują ją uczniowie od czwartej klasy. Dzieci najczęściej pracują w dwuosobowych grupach i chociaż rysuje raz jeden, raz drugi uczeń, to proszę mi uwierzyć, podczas składania konstrukcji w przestrzeni, dodatkowa para rąk jest bardzo potrzebna. Trzech uczniów to już tłok.

Quilling to technika zaliczana do papieroplastyki, która polega na tworzeniu ozdób ze zwiniętych pasków papieru. Przed Świętami Bożego Narodzenia razem z klasą gimnazjalną robiliśmy takie oto projekty:

Haft matematyczny jest to technika ozdabiania, szycia na papierze. Wykonane wzory zdobią najczęściej kartki okolicznościowe lub zakładki. W Internecie znajdziesz bardzo wiele ciekawych wzorów, lecz czasami trudno się w tym połapać ;)

Razem z uczniami klasy piątej, na zajęciach technicznych wykonywaliśmy matematyczne rysunki. Potrzebowaliśmy:

• kartki z bloku technicznego, 
• nożyczek, 
• różnych kolorów muliny, 
• dużej igły,
• cyrkla
• oraz taśmy klejącej.  

Pierwszą pracą był dwunastokąt foremny z przekątnymi, który bez trudu zrobiliśmy z pomocą prezentacji pani Joanny Palińskiej.
Oto nasze prace:

- Z czym kojarzy ci się "Życie na gorąco"? - pytam mojego M i nie jest to pytanie podchwytliwe.
- Z gorącym życiem, życiem w gorącu? - odpowiada bez zastanowienia.
Proszę by bardziej się postarał.
- Z gazetą, plotami i programem telewizyjnym?

Nigdy nie interesowały mnie newsy i ploteczki, lecz do refleksji nad polskimi gazetami zmusiła mnie niedawno Aleksandra Klisko w artykule "Jak kobiece magazyny ogłupiają Polki", który serdecznie polecam. Można by rzec, że przypomniała mi o branży prasowej, na którą dawno temu rzuciłam filtr o nazwie: ignoruj. Wprawdzie będąc nastolatką kupiłam kilka numerów Brawo Girl, lecz szybko uznałam to za stratę pieniędzy. Przez długi czas nie znalazłam czasopisma, które zwróciłoby moją uwagę, aż do momentu Mollie Makes.

Mollie Makes - dosłownie oszalałam na jej punkcie!

Jest to anglojęzyczny miesięcznik z wielką porcją inspiracji, w którego zdjęciach szybko się zakochasz. Znajdziesz tu "przepisy" na: szydełkowe etui, dywany, filcowe torebki lub ozdobne torby na zakupy, szydełkowe misie, potworki i lale, wianki, czapki, poduszki, sukienki, rękawiczki, ubranka dla niemowląt i wiele innych. Dodatkowo do czasopisma dokładane są wspaniałe gratisy np. zestaw do zrobienia pluszowych dekoracji, filcowych zwierzątek, szydełko z włóczką czy zestaw guzików. Dzięki takim wyszukanym prezentom, mamy okazję wypróbować nową technikę rękodzielniczą bez wydawania majątku.

Aby nie było tak kolorowo ośmielę się stwierdzić, że Mollie Makes jest w Polsce na tę chwilę wręcz nieosiągalna. Jedyny sklep, w którym udało mi się znaleźć zadowalający wybór Mollie to Craftoholicshop, lecz najnowsza gazeta to numer 68, gdzie za granicami wydano właśnie 76. Z wielką rozpaczą kontaktowałam się ze sklepami internetowymi Kiosk24 czy Empik z pytaniem o dostępność i możliwość zamówienia, z przykrym skutkiem. Czytając fora i grupy facebookowe odniosłam wrażenie, że Polki Mollie Makes lubią, znają i czytają, lecz pewnie w większości mieszkają poza granicami kraju.
Jeśli Cię zainteresowałam zajrzyj na blog Mollie Makes.

Polska Mollie Makes czyli Mollie Potrafi

Mollie Potrafi kupuję na stronie wydawcy w Ulubionym Kiosku. Wydanie papierowe kosztuje 12zł, elektroniczne 8zł. Przesyłka na terenie Polski jest darmowa. Ponadto, ci, którzy jeszcze nie byli klientami Ulubionego Kiosku mogą skorzystać z 50% rabatu na jedną wybraną gazetę. Wystarczy w podsumowaniu zamówienia zaznaczyć "posiadam kod rabatowy" i wpisać: PUK501994. Nie musi być to Mollie, możesz wybrać "Szydełkowanie dla początkujących", które także polecam.

Jak już wspominałam w pierwszym wpisie, w moim małym lasku nie obyło się bez trzęsień ziemi i innych kataklizmów. Zaraz po umieszczeniu roślin na odpowiednich miejscach, niezauważalny tajfun w postaci ręki Karoli dokonał dosłownego wywrócenia świata do góry nogami. Moje godzinne układanie trafił szlak, ale jak to w naturze i życiu bywa, aby wstał dzień najpierw musi przyjść noc. Kamyczki i kawałki drewna same ułożyły się jak im wygodnie. Las przeżył.

Następnego dnia zostawiłam mój las na oknie od strony południowej. Wystarczyła godzina, by temperatura wzrosła a powietrze stało się ciężkie i parne. Wszystkie roślinki szybko skurczyły się przed ostrymi promieniami słońca. Myślałam, że to już koniec. Tyle serca i czasu włożyłam w tą małą żarówkę, a przez nieuwagę i bezmyślność miałam stracić wszystko już następnego dnia. Czemu się dziwię? Przecież te roślinki na wolności rosły sobie spokojnie w cieniu drzewa. Odkręciłam zakrętkę, którą wcześniej zabrałam butelce soku wiśniowego i przewietrzyłam żarówkę. Pomyślałam, że szybka wymiana powietrza zdziała cuda i miałam racje. Teraz wiem, że mój kawałek lasu jest wytrzymały i nie boi się niczego.

Aktualnie las znalazł swoje miejsce na stole, do którego docierają przez firankę resztki południowych promieni słońca. Nadal posiada mało zgrabną zakrętkę od soku, którą w najbliższym czasie chcę zmienić na korek. Nie zdecydowałam się zamknąć go na zawsze. Zauważyłam, że po zakręceniu żarówki, rośliny potrzebują podlewania raz na dwa lub trzy miesiące, co całkowicie mnie satysfakcjonuje. W moim małym mieszkaniu jest zbyt niebezpiecznie. Boję się, że przy nieodpowiednim posunięciu las umrze, a ja nie będę miała do niego dostępu.

Pozbyłam się drewienka, na którym pojawiła się pleśń, suchego liścia i małych szyszek, które zaczęły gnić. Zostały dwa małe kamyczki. Następnym razem pominęłabym te wszystkie drobiazgi. Przecież to nie miało być akwarium z pniem, zamkiem i muszelkami! ;)

Niedawno, jeden gatunek mchów stracił swój zielony kolor i lekko zbrązowiał. Postanowiłam się tym nie przejmować, może nadszedł już czas jego snu. Inna odmiana mchów ładnie rośnie, paproć także daje radę. Jestem bardzo ciekawa, jak zachowa się las z nadejściem zimy.

Wskazówki 

1. Gdybym miała jeszcze raz stworzyć las, na pewno na początku zaczęłabym od mniej skomplikowanego naczynia. Żarówka przysporzyła mi wielu problemów. Po pierwsze miałam kłopot ze znalezieniem odpowiednich narzędzi, by sprawnie zasadzić roślinki. Po drugie ciężko było zaradzić turlaniu. Do tej pory żarówka stoi na szkaradnym stojaczku z drutu, bo nie wymyśliłam jeszcze nic bardziej bezpiecznego ale i ładniejszego.

Podjęłam się stworzenia własnego małego "lasu w butelce". Jeśli nie wiesz o co chodzi, zapraszam Cię do przeczytania artykułu "Las w butelce - informacje wstępne". Zaczynamy!

Korzystając z wcześniej znalezionego przepisu przygotowałam coś szklanego - okrągłą żarówkę, węgiel aktywny, który zakupiłam w sklepie zoologicznym po 21zł za kilogram, żwirek, piasek i  narzędzia. Wybrałam się do lasu w poszukiwaniu mchów oraz elementów ozdobnych.

Dodatkowe informacje.

• szklany słój,

• narzędzia do pracy: patyczki, łyżeczka itp.

• ziemia, może być kwiatowa,

• drenaż np. piasek, żwirek,

• aktywowany węgiel drzewny (można znaleźć w aptece lub zoologicznym),

• roślinki i inne.

1. Na dno słoika wsypujemy ok. 2 cm piasku.
2. Na piasek sypiemy ok. 1 cm rozdrobnionego węgla drzewnego.
3. Na węgiel wsypujemy 4-5 cm ziemi.
4. Ubijamy delikatnie łyżką całość.5. W ostrożnie zrobione zagłębienia wsadzamy rośliny, starając się, by nie leżały przyklejone do ścianek słoika.
6. Podsypujemy ziemię wokół korzeni i ubijamy ją.
7. Ewentualnie układamy na ziemi nieco mchu.
8. Wlewamy do środka ok. 5-10 ml wody.
9. Słoik zakręcamy szczelnie.

Butelkę stawiamy blisko okna, ale nie bezpośrednio na słońcu. Na ściankach powinna zbierać się wilgoć w postaci drobnych kropelek. Jeśli woda wyraźnie ścieka po ściankach słoika, to jest jej za dużo – w takiej sytuacji słoik odkręcamy na 2 godziny. Jeśli mgiełka zupełnie się nie pojawia – dolewamy 2 ml wody.

Myślę, że już niedługo spróbuję stworzyć swój własny ogród. Mam trochę wątpliwości czy po pewnym czasie wszystko nie zgnije. Przypuszczam, że im większe naczynie, tym prościej osiągnąć efekt, bo ekosystem większy, więc mniej wrażliwy i lepiej sobie poradzi. Widziałam kiedyś akwarium z jedną rybką założone w dużej, okrągłej żarówce starego typu. Skrawek lasu w małej żarówce pewnie wyglądałby magicznie. 

Niedawno szukałam kalendarza, który spełniłby moje oczekiwania. Pokusiłam się nawet i kupiłam "Terminarz Nauczyciela", po czym wielce się zawiodłam. Przy każdym dniu było aż 15 linijek miejsca na notatki, poza tym nie zachwycał wyglądem. Posiadał natomiast plan zajęć, plan lekcji klasy, oceny uczniów czy dane uczniów (imię, nazwisko, adres zamieszkania, data urodzenia, telefon domowy, inny telefon kontaktowy, imiona rodziców). Pewnie wielu rodziców w tym momencie się przeraziło, nie ukrywam, że ja też, nie wspomnę już o ochronie danych osobowych. Przypuszczam, że nikt takich tabel nie wypełnia, co utwierdziło mnie w fakcie, że tym bardziej powinnam zrobić coś swojego. Po co mam nosić PRAWIE książkę, skoro większość kartek do niczego mi się nie przyda.

Przekopując internet z poszukiwaniu inspiracji wpadłam na ten blog, który oczywiście polecam, ponieważ był moją inspiracją: www.designyourlife.pl. Oszczędził mi sporo czasu na rozmyślaniu jak miałby wyglądać mój organizer marzeń. Ważną informacją jest fakt, że w tym miejscu znajdziesz sklep, gdzie możesz kupić gotowy organizer jeśli drukowanie i samodzielne składanie Cię nie bawi.